امام باقر علیه السلام روایت کردند که مردی به ساحت و حضور امیرالمومنین علیه السلام آمد و عرض کرد: من از نماز شب محروم شده ام.

حضرت فرمودند: گناهانت تو را به زنجیر کشیده اند. فقال علیه السلام:قد قیدتک ذنوبک.

پس گناهان چه صغیره و چه کبیره بزرگترین سبب محرومیت از نماز شب و مانع از درک لذات معنوی و فیوضات الهی است.

شبی دزدی به خانه شیخ احمد خضرویه رفت و بسیار بگشت. هیچ نیافت، شیخ آواز داد ای جوان، دلو برگیر و آب از چاه برکش و طهارت کن و به نماز مشغول شو تا روز چیزی به تو دهم تا محروم نگردی. دزد چنین کرد، چون روز شد خواجه صد دینار بیاورد و به دزد داد و فرمود: این جزای عبادت یک شب نماز توست.دزد را حالتی پدید آمد و لرزه بر اندامش افتاد و گفت: زر را قبول نمی کنم، مرا به راه خدا راهنمایی کن که دولت لازوال از درگاه لایزال حاصل کنم.شیخ او را مرید کرد و یکی از اولیای حق شد.

داستان عارفان صفحه 161

در خدمت امام باقر علیه السلام مردی را یاد کردند و گفتند : مرتکب حرام می شود و واجبات را سبک می شمارد، حتی نماز را هم ترک کرده است،امام تکیه داده بودند،پس راست نشستند و فرمودند (سبحان الله) نماز واجب را ترک کرده است! همانا ترک نماز نزد خداوند امری عظیم است.

نماز موسسه در راه حق صفحه 24

نمونه ای از آن را که از کتاب ارشادالقلوب دیلمی نقل شده است در این جا می آوریم:

هنگامیکه امام علی علیه السلام در جنگ صفین سرگرم نبرد بودند، در میان هر دو صف کارزار مواظب وضع آفتاب بودند و به آسمان نگاه می کردند تا ببینند کی ظهر می شود و نماز ظهر را بخوانند.

عبدالله ابن عباس عرض کرد: یا امیر المومنین ، این چه کاریست؟

فرمودند: آفتاب را می نگرم که اگر وقت نماز در رسید،نماز بگذاریم.

ابن عباس گفت : آیا حالا وقت نماز است در اوج جنگ؟!

امام فرمودند : ما چرا با ایشان می جنگیم؟ تنها به خاطر نماز با آنان نبرد می کنیم و میخواهیم که نماز بر پا شود.